Berchem Sport heeft gedaan wat het moest doen: winnen op Berg en Dal. Als we eerlijk zijn, gaan we niet beweren dat het een hoogstaande kwaliteitswedstrijd was. Maar wat een spektakelwaarde! Berchem haalde 2x een achterstand op, kwam dan 2-3 voor, moest in het slot de gelijkmaker toestaan, maar ging er helemaal op het einde toch nog over. Een thriller waarover al wie erbij was over 10 jaar nog zal praten.
Het eerste kwartier was zoals wel meer gebeurt voor onze geel-zwarten, maar de vizieren waren nog niet goed afgesteld. Gaandeweg raakte ook de thuisploeg gerodeerd, niet in het minst omdat aanvoerder Molenberghs, een speler met jarenlange ervaring bij Westerlo op het hoogste niveau, vanaf zijn rechterflank de ploeg vrijuit mocht dirigeren en dan ook kwistig met passen strooide. Zijn eerste twee assists werden slecht afgewerkt, de derde werd wel mooi overgenomen. De bal vloog laag de verste hoek in en KBS was op achtervolgen aangewezen.
Maar dat zou in de eerste helft niet lukken. Ofwel was Yoenoes El Azimani te gretig om uit te breken en hield hij zijn middellijn niet in het oog, ofwel miste de kopbal van de weer uitstekend acterende Ben Coeckelberghs de juiste richting, ofwel was een met de arm gecontroleerde bal net niet genoeg voor een strafschop. Dan maar naar de tweede helft.
Die begon onmiddellijk met Berchems aanvalsspel. Hoe harder de thuisploeg de bal naar voren keilde, hoe sneller de volgende aanval er alweer terugkwam. Na 2 minuten in de tweede helft werd geel-zwart dan ook beloond, toen na een zuivere combinatie de bal bij Noah Van Horick kwam, die hem panklaar legde voor Light Nwokoro. Ons nr. 28 faalde niet en schoof hard en droog binnen, 1-1.
De beste kansen bleven rond het Kempense doelgebied circuleren, een twijfelachtige ingreep op Yoenoes werd niet bestraft, en op aangeven van Yoshi knalde Yoenoes ook nog eens wild over. De tot dan goed leidende scheids Mitskou toonde even een minder momentje toen hij de gele kaart vastnam voor een rood-groene belhamel, maar die terug in zijn zak stopte wanneer hij zich realiseerde dat dit het tweede geel zou betekenen voor de speler in kwestie. Een schoonheidsfoutje zullen we het maar noemen.
Het zag er even later weer helemaal anders uit. Molenberghs zat blijkbaar door zijn beste krachten heen en liet zich voor de rest van de wedstrijd wat terugzakken, maar plots kwam het gevaar van de linkerkant en stond het op een diefje 2-1. Een koude douche, maar onze Leeuwen gaven zich helemaal niet gewonnen. Een resem schoten -van Yoenoes en Van Horick- verdiende een beter lot dan naast te gaan of afgeblokt te worden, en de thuisdoelman speelde uiteraard ook mee. Maar toen Van Horick even later doorheen de verdediging slalomde diende hij foutief afgestopt. Yoshi Mariën behield zijn cool en trapte de strafschop mooi binnen. 2-2, en de eindfase was ingezet.
Daarin trokken onze Leeuwen -eindelijk dus nog eens – aan het langste eind. Eerst was er de verre knal van Yoenoes, vanuit het niets in de winkelhaak. Een wereldgoal vanaf de Berg gezien, een zondagsschot vanuit het Dal. Ons zou het worst wezen, maar den Baarchoem stond plots wel voor met 2-3! Om dan uiteindelijk toch maar niét te breken met de traditie dat die voorsprong niet wordt vastgehouden. Een banale fout van Younous, die hem ook nog eens geel en volgend weekend een wedstrijdje tribunebalen zou kosten, luidde de lokale gelijkmaker in. Foerier Molenberghs zette zich nog eens een keertje achter de stilliggende bal, en die werd doorheen een pak spelers aan de tweede paal binnengewerkt. Dju toch, weer op achterstand, of zo voelde het tenminste toch aan.
Even, héél even was het stil op de Berchemtribune. Wie echter dacht dat Berchem Sport zich gewonnen gaf moet voor een juist adres beter even op stage bij B-Post. Onze Leeuwen beseften dat er moést gewonnen worden, groeven zich van geen kanten in en bleven aanvallen, met een mooie mix van ervaren spelers en beloften, waarbij ook de kwieke debutant Tristan Verboven zijn minuutjes kreeg. En dat aanvallen loonde, want een thuisverdediger diende bij het zoveelste schot zijn doelman met de hand bij te springen. Ondanks het thuisprotest ging de bal voor de tweede keer op de stip, en weer klaarde Yoshi Mariën in opperste concentratie netjes de klus. 3-4 in de 88ste minuut, dient het gezegd dat de laatste minuten en de blessure tijd, -waarin Yoenoes nog tot 2x toe een dot van een kans miste en er dus op die manier ongewild mee de spanning inhield- voorbij k r o p e n ?
Wat cijfertjes. De heenronde van 15 wedstrijden zit erop, we halen slechts 10 op 45 en bekleden de 15de en voorlaatste plaats. We geven de rode lantaarn immers door aan Berg en Dal, onze tegenstrever van deze namiddag. Een feestje vandaag mag natuurlijk, het was dan ook al bijna 3 maanden-van 20 september- geleden dat we nog eens een ziggezagge mochten meemaken. Meteen ook een opsteker voor onze nieuwe T1 Ewen Verheyden. En voor de massaal meegereisde supporters, die met hun niet te stoppen enthousiasme ongetwijfeld mee het verschil hebben gemaakt.
Maar de weg naar de redding… die is nog lang en hobbelig.
Proficiat Leeuwen, de ploeg die de overwinning het meest begeerde heeft gewonnen. Jullie zijn erin blijven geloven, en dat heeft geloond!
Berchem speelde met: Van Hove, Van Den Driessche, Boakye Bedie, Conix, Nwokoro, Ekangamene, Azzaoui, Coeckelberghs (67′ Verboven), Yoshi Mariën, Van Horick (89′ Gürler), El Azimani.
Doelpunten: 22′ Van Hout 1-0; 47′ Nwokoro 1-1; 65′ Gevers 2-1; 75′ Y. Mariën (pen.) 2-2; 78′ El Azimani 2-3; 84′ Joris 3-3; 88′ Y. Mariën (pen.) 3-4.
Geel: El Azimani (mist volgende wedstrijd) en 4x voor Berg en Dal
Scheidsrechter: Christo Mitskou en zijn assistenten leidden deze wedstrijd met torenhoge inzet overwegend goed.
