De ganse Berchemfamilie betuigt haar medeleven aan haar echtgenoot Roger, haar dochter Soetkin, Ilse en de ganse families Van Bogaert en Van Thienen. We wensen hen veel sterkte toe bij het verlies van hun dierbare Machteld.
De afscheidsplechtigheid rond de asurne, waarop u vriendelijk wordt uitgenodigd, vind plaats in de aula Chrysant van het intercommunaal crematorium van Antwerpen, Jules Moretuslei – hoek Legerstraat op zaterdag 19 oktober te 12.45 uur, samenkomst in de wachtzaal om 12.30 uur
Noch bloemen, noch kransen.
Enkel feesten en dansen
MERCI MACHTELD !
Lieve Machteld,
Waarom ? Waarom ?
Dit is de vraag die we ons allen stellen wanneer het noodlot toeslaat. Wanneer iemand, een zeer geliefd iemand, op te jonge leeftijd wegvalt. Die iemand, ons Machteld, met zo’n warm hart en steeds bereid een helpende hand uit te steken. waarom?
Deze vraag blijft echter onbeantwoord.
Het leven is niet altijd eerlijk!
Dit is het eerste wat bij ons opkomt. Daarna volgt er woede, die langzaam wegebt in ongeloof en onbegrip die ons steeds weer diezelfde vraag doen stellen: Waarom? Waarom ? Niemand die hierop een antwoord kan geven: het lot beslist en hiermee moeten we leven.
Iedereen beleeft een rouwproces op zijn manier en probeert het verlies een plaats te geven.
Echter koesteren we allen de herinneringen, de mooie momenten samen met Machteld die ons enige troost brengen. Herinneringen die nu een zalvende werking hebben, helpen de pijn te verzachten die we allemaal voelen. Dit is voor iedereen anders maar ongetwijfeld heeft ieder van ons tal van mooie herinneringen aan haar warme persoonlijkheid. Op haar eigenste manier stond ze altijd klaar voor iedereen, hardwerkend en met volle overgave. Denken we aan de zondagavonden na iedere thuiswedstrijd: de vele feestjes in de chalet, met als rode draad de alom gekende pruikentijd waar Machteld kwam aandraven met zakken vol met carnavaleske attributen. Iedereen in een deuk! Ne lach en ne zwans, een grap en een grol. Iedereen content . Nen dikke merci Machteld: voor al het feesten & lachen.
Voor vele spelers van Berchem Sport was Machteld een grote steun en toeverlaat. Sommigen noemden haar zelfs ” ons ma’ke”, uitleg overbodig.
Een luisterend oor voor iedereen.
Nen dikke merci Machteld: voor al de vriendschap & liefde.
Eind vorig jaar was ze genoodzaakt, zeer tegen haar zin, te stoppen als uitbaatster van “De chalet “.
Haar gezondheid liet het niet meer toe de “chalet-bezoekers” dagdagelijks culinair te verwennen en de geel-zwarte aanhang hun dorst te lessen.
Maar toch, toch stond ze nog op de bres om in te springen wanneer de nood het hoogste was, ook al was ze doodziek, ze stond er.
Nen dikke merci Machteld: voor al uw doorzettingsvermogen. Lieve Machteld,
De mooie herinneringen aan uw persoon liggen vers in ons geheugen en zullen nooit vergaan. Ze staan als het ware gegrift in ons eigenste dagboek des levens. We gaan je missen, meer dan ooit. Bram Vermeulen schreef in een afscheidslied:
Als ik dood ga, huil maar niet
ik ben niet echt dood moet je weten
‘t is maar een lichaam dat ik achterliet,
dood ben ik pas als jij me bent vergeten.
En als ik dood ga, treur maar niet
ik ben niet echt weg moet je weten
het is de heimwee die ik achterliet
dood ben ik pas als jij dat bent vergeten.
En als ik dood ga, huil maar niet
ik ben niet echt dood moet je weten
‘t is het verlangen dat ik achterliet
dood ben ik pas als jij dat bent vergeten
dood ben ik pas als jij me bent vergeten.
Lieve Machteld,
We zullen je nooit vergeten, dood ben je niet, we zullen je nooit vergeten, nooit vergeten!!!
In naam van Koninklijk Berchem Sport
Marc Debie
bestuurslid
