Léo Zorbo kon het een kwartier na de wedstrijd nog steeds niet geloven: “Zoveel kansen!”
Ik kom heel het seizoen al moeilijk tot scoren, maar vandaag sloeg werkelijk alles. Twee keer de paal en dan nog een paar keer dat de keeper er goed tussenzit. Het kost ons wel twee punten.
We speelden nochtans weer een heel goeie match. We laten de bal goed rondgaan, benutten de ruimte en creëren kansen. Net met dat laatste hebben de meeste ploegen het het moeilijkst. Zowel vorige week als vandaag creëren wij er een stuk of tien. De doelpunten, dat is het enige wat eraan ontbreekt. Ik kan ook niet verklaren waarom we zo moeilijk scoren.
Vorig jaar, bij Grimbergen, scoorde ik om zo te zeggen aan de lopende band. Ik stond er ook meer vooraan en had een vrijere rol. Bij Berchem spelen we heel anders. We staan met drie-vier spelers vooraan die allemaal kunnen scoren. Ik raak nu veel meer ballen en werk veel meer voor het team.
Eén enkel doelpuntje zou momenteel zo’n verschil kunnen maken. Niet alleen die twee punten vandaag, maar vooral in het hoofd. Dat die bal er niet in wil, dat nestelt zich in je hoofd, weet je. Eén keertje die bal juist kunnen raken, dat beetje geluk, en daarna gaat alles vanzelf. Dat geldt niet alleen voor mij, maar ook voor Jelle. Maar we blijven er voor gaan. Wie weet lukt het volgende week wel tegen Tienen.
