De laatste thuiswedstrijd op onze heilige grasmat, waar konijnen, kraaien en kauwen, en in het weekend de kleppers in voetbalkostuum zich thuis voelden.
De laatste thuiswedstrijd in de schaduw van de grote tribune, waar andere kleppers van allerlei gehalte, van Kop Van Eynde of Jean Pierre Van Rossem tot Renéke Peperkoek hun dikste rookwaren kwamen consumeren.
De laatste thuiswedstrijd ook in de Tweede Amateursreeks van het nationale voetbal, na een frustrerend seizoen vol sportieve tragiek. Vooral in de laatste 10 minuten van heel wat wedstrijden, oog in oog met ploegen waartegen KBS eigenlijk zelden onder lag maar tegelijk het begrip ‘kansrijk onderuitgaan’ mee gestalte gaf..
Het doet iets met de mensen.
Dié laatste thuiswedstrijd dus. Leider Heist kwam ondanks uitstekend Berchems spel vlot op 0-2, via doelpunten zoals we er dit seizoen wel meer tegen hebben gekregen. Onvoldoende doortastendheid bij stilstaande fasen en uitgerekend de gevaarlijkste tegenstander alle ruimte geven… eens te meer bleek het niet de juiste cocktail. Maar met een enig mooi gekruld afstandsschot bracht Yoshi Mariën net voor de rust weer spanning in de wedstrijd.
In de 2de helft kwamen beide elftallen regelmatig dicht bij een doelpunt. Dat deed uiteraard enkel bij Heist, dat moest winnen om dan volgende week kampioen te kunnen spelen terwijl KBS toch al veroordeeld was tot degradatie, de nervositeit zichtbaar toenemen. Je zou het nooit aangegeven hebben dat de leider in de stand hier op bezoek was tegen een degradant.
De scheidsrechter eiste niet echt een hoofdrol op, maar grossierde wel in een aantal illustratieve toneeltjes waarbij hij die leider merkwaardig genoeg steeds beter liet wegkomen dan de thuisploeg. Voorbeelden genoeg. De meest hilarische was toch wel de fase waarbij hij -en hopelijk kan u het als lezer beter volgen dan op het moment suprême de heer Laloux zélf als man in charge zijnde- (1) een fout in het voordeel van Heist inderdaad had kunnen bestraffen, (2) dat vervolgens om god-weet-welke-reden dan toch maar niét deed, waarna hij seconden later, (3) toen Heistenaar Owusu van de weeromstuit de bal dan maar met de handen vastnam om de voor een keertje eens niét gefloten overtreding toch te kunnen verzilveren, (4) alsnog de fout in het voordeel van de leider bestrafte in de plaats van de logische handsbal tegen.
Ú kon gelukkig nog wél volgen, fijn zo!
Maar eerlijk is eerlijk, nadat het 1-4 werd floot de man toch ook nog af en toe wat in het voordeel van Berchem. Bedankt daarvoor.
Met een efficiënt kopbaldoelpunt na de zoveelste gratis vrije trap maakten de Heistenaren in de 74′ een eind aan hun zelf gecreëerde zenuwendebat. Een voorsprong die even later na een counter op een even efficiënte wijze nog werd uitgediept. Het werd in de slotfase ook nog eens 2-4, alweer na een -zij het wat afgeweken- pareltje van Yoshi Mariën.
Berchem speelde met: Van Hove, Van Den Driessche (61′ Frimpong), Mabika, Conix, Nwokoro, Ekangamene, Azzaoui (76′ Jari Mariën), Beirlant (76′ Coeckelberghs), Van Horick, Yoshi Mariën, El Azimani (80′ Toure) .
Doelpunten: 24′ Heyselberghs 0-1; 32′ Owusu 0-2; 41′ Yoshi Mariën 1-2; 74′ Heyselberghs 1-3; 81′ Maho 1-4; 86′ Yoshi Mariën 2-4
Geel: Mabika, Beirlant, Conix en 1 x voor Heist
Scheidsrechter: Achille Laloux.
