De Fenix Trophy is het geesteskind van Leonardo Aleotti en een organisatie van de Milanese club Brera FC. Vandaar dat de finale telkens in Italië wordt gespeeld. Al scheelde het niet veel of Antwerpen had er een internationaal voetbalevent bijgekregen. Onder de indruk van de opkomst en organisatie van Berchems beide Europese thuismatchen, stelde Aleotti aan Berchem Sport voor om de inrichting van het finaleweekend op zich te nemen. Geel-zwart in de Final Four zou twee dagen gegarandeerd een vol huis betekenen, alleen diende de beslissing al vóór de uitmatch in Kopenhagen genomen te worden. Een te groot risico.
Opnieuw Italië dus en daar zijn we niet echt rouwig om. Voor de vierde keer op rij een andere locatie. De keuze viel deze keer op Iseo, een stadje van nauwelijks 9.000 inwoners tussen Brescia en Bergamo zonder echte bezienswaardigheden. Maar, voor zover we konden terugvinden, wel fotogeniek, met een gezellig centrum, portici (portiekjes) en betoverende doorkijkjes naar het meer. Door de vele campings en ho(s)tels is Iseo niettemin een van de drukste toeristische bestemmingen aan het Lago d’Iseo. Dat is meteen de hoofdattractie van de streek. Minder gekend en minder druk dan het Como- en het Gardameer die er niet zo ver vandaan liggen, maar minstens even mooi. Het kunstenaarskoppel Christo en Jeanne-Claude woonde enkele jaren aan het meer en installeerde er in 2016 de tijdelijke installatie “The Flaoting Piers” die in een kleine maand tijd meer dan 1,2 miljoen bezoekers lokte.
In het midden van het meer steekt Monte Isola bijna 400 meter boven de meerspiegel uit. Zelfs vanuit Iseo kan u er niet naast kijken. Het is het grootste meer-eiland van Europa en vooral geliefd bij wandelaars en fietsers. U kan het eiland enkel met de boot bereiken. Aan bootjes trouwens geen gebrek op het meer. Een aanrader voor wie de tijd heeft is het sprookjesachtige kasteel op het eilandje Loreto, aan de achterzijde van Monte Isola. Het kasteel, in neogotische stijl, is nog steeds bewoond en kan niet bezocht worden, maar alleen al een boottochtje eromheen, loont de moeite. Aan de andere kant van het meer, op een halfuurtje rijden van Iseo, ligt Lovere, dat al meermaals werd uitgeroepen tot een van de mooiste dorpen van Italië.
Fijnproevers moeten zeker de verse vis uit het meer proberen. Er zijn twee soorten, de salmerino, een stevige witvis, en de forelachtige tinca. Beide passen uitstekend bij de spumantewijnen die gemaakt worden in de wijngaarden op de omliggende heuvels.
