“Voetbalclub Beerschot Wilrijk toont maatschappelijk engagement” kopte GvA afgelopen vrijdag naar aanleiding van de plannen van onze reeksgenoot om mensen met een werkstraf in te zetten in hun stadion. Het zorgde voor heel wat verontwaardiging bij andere clubs in het Antwerpse waar dit al jaren gangbare praktijk is. Ook bij Berchem Sport.
Met Berchem Sport doen we dit nu al bijna acht jaar, sinds januari 2008, licht Jos van Doninck toe. We werken hiervoor samen met de vzw Elegast die, in opdracht van Justitie, jongeren begeleidt die crimineel gedrag stelden. Zij zoeken voor hen een plek waar ze hun taakstraf kunnen vervullen en begeleiden hen tijdens dat traject.
Zo’n traject begint meestal met een telefoontje van Elegast of wij een plaats vacant hebben. De eerste keer komt de begeleider mee. Er wordt uitgelegd wie wij zijn en wat er verwacht wordt en de persoon krijgt een rondleiding in het stadion. Inmiddels zijn we al met een vijftal begeleiders die hun werk nauwgezet opvolgen. Daar komt ook heel wat administratie bij kijken. Zo moeten we van elke strafwerker een verslag maken van hoe stipt hij is en hoe hij zijn taken heeft uitgevoerd. En natuurlijk moeten we nauwkeurig zijn uren bijhouden. De persoon zelf moet na afloop zelf ook een verslag schrijven over hoe hij zijn werkstraf en zijn werkplaats heeft ervaren.
De werkstraffen variëren van 80 tot 200 uur naargelang het vergrijp. Dat kan gaan van zware verkeersovertredingen over winkeldiefstal tot dealen en geweldpleging. Maar de gulden regel is dat we daar nooit naar vragen, niet aan de begeleiders en niet aan de persoon zelf. Tenzij hij er zelf over begint natuurlijk.
Het profiel van de strafwerkers is heel verscheiden. Zowel autochtonen als allochtonen met uiteenlopende achtergronden. En zoals overal zitten er goeie en minder goeie tussen. Al zijn onze ervaringen door de band erg positief. In al die jaren hebben we maar twee keer meegemaakt dat het echt niet meer ging. In zo’n geval wijzen de begeleiders hen op hun verantwoordelijkheden en komen ze hen soms ter plaatse controleren. Blijft de persoon dan nog volharden in de boosheid, dan moet hij opnieuw voor de probatiecommissie verschijnen. Die kan hem dan ofwel een tweede kans geven – maar nooit of de zelfde plaats, ofwel alsnog een gevangenisstraf opleggen.
De klusjes die we hen laten uitvoeren zijn zeer gevarieerd, afhankelijk van wat op dat moment prioritair is. Dat kan gaan van het kuisen van de kleedkamers, het schoonvegen van de tribunes en de trappen, het onderhouden van het terrein tot kleine herstellingswerken binnen en buiten. Binnenkort zijn bijvoorbeeld de metalen poorten aan een nieuwe lik verf toe. Alleen de toiletten zullen we hen nooit laten doen. In een groot oud stadion als het onze zitten we nooit om werk verlegen.
